Merhaba Sevgili Dostum Yalnızlık,
Yine ben geldim. Biliyorsun benim tek dostum sensin. Sakın deme "İnsanlar dururken neden benimle dost oluyorsun?" diye.
Benim tek dostum sensin çünkü, Sen insanlar gibi nankör değilsin, bildim bileli sen hep yanımdasın ve hiç eksik olmadın yanımdan.
Biliyor musun seninle olmak çok güzel şey. Çünkü fazla saçmalayan insanlarla uğraşmıyorsun. Kıllık yapanlarda uzak, kazık atan tipler başkalarına atmakla meşgul, gıcığı tutanlar başka suratlara öksürüyor...
Gülelim dostum yalnızlık, unutma ki ben daima senden daha değerliyim. Bilmiyorum ama sana değer veren insanlardanım; seninle çok yakınız, sırt sırta verdik yaşıyoruz, her türlü yaşanılması gerekeni. Sana belki senle daha çok yaşamak istediğim için değer veriyorum. Mutsuzluklarımı en güzel sen dinliyorsun, umutlarımla “hadi be salak” diye en güzel sen dalga geçiyorsun. Seni senle yaşamak zor ama bazen çok gerekli. Yüzüne doya doya bakıp git başımdan demek güzel olurdu; ama bazen seni çok özlüyorum biliyor musun.
Herdaim peşimde iz süren, soluğumu kesen en sadık dostum yalnızlık...
Sen benim tek dostumsun çünkü, en ihtiyaç duyulan anda çalmayan ve açılmayan telefonlar, duyulmak istenen sessler en umulmadık zamanda yüz üstü bırakan sahte dostlardan ses çıkmayınca sen hep benim yanımda oluyorsun.
Tekrar merhaba tek dostum yalnızlık...